Sekretarz Polskiego Towarzystwa Astromedycznego
Lekarz akademicki w dziedzinie neurologii klinicznej i neurochirurgii czynnościowej. Pełni rolę kierownika Zakładu Neuroinżynierii i Medycyny Kosmicznej Uniwersytetu Zielonogórskiego, wykładowcy medycyny (College Tutor, Jesus College i Oriel College) na Uniwersytecie Oxfordzkim oraz współpracownika naukowego Centrum Badań Kosmicznych PAN. Jego zainteresowania naukowe obejmują neuroinżynierię, medycynę kosmiczną i choroby rzadkie.
Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Oxfordzkim (medycyna akademicka i inżynierska, doktorat DPhil) oraz w Bristolu (szkoła kliniczna). Odbywał staże specjalistyczne w Szpitalu Uniwersyteckim im. Johna Radcliffa w Oxfordzie, Królewskim Instytucie Chorób Dzieci w Bristolu oraz w Uniwersyteckim Centrum Urazowym w Southmead. Doktorat obronił w 2024 roku w Reuben College pod kierunkiem prof. C.A. Antoniades i dr. J.J. FitzGeralda, z pracy dotyczącej obiektywnej, ilościowej oceny bradykinezji w zaburzeniach parkinsonowskich.
W badaniach łączy czujniki ubieralne, analizę kinematyczną, computer vision i uczenie maszynowe do obiektywnej oceny zaburzeń neurologicznych: progresji choroby, odpowiedzi na leczenie, predykcji upadków oraz zmian motorycznych u pacjentów po głębokiej stymulacji mózgu (DBS). W ramach współpracy interdyscyplinarnej rozwija również obiektywne testy psychozy oparte na biomarkerach i analizie obliczeniowej.
W obszarze medycyny kosmicznej opracowuje rozwiązania neuroinżynierskie do obiektywnego pomiaru uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego w warunkach lotu kosmicznego. Współpracuje przy projekcie Astro Mental Health realizowanym w ramach misji IGNIS (Axiom-4).
Laureat między innymi Clarendon Scholarship Uniwersytetu Oxfordzkiego (przyznawane top 2% aplikujących spośród około 37 000 kandydatów rocznie), Three Year Full Fellowship za najlepszy projekt doktorski w Klinice Neuronauk oraz stypendium Wellcome Trust (INSPIRE). Najmłodszy w historii przewodniczący Oxfordzkiego Towarzystwa Neurologicznego.